Manisa'nın Turgutlu ilçesinde yaşayan 93 yaşındaki Nurten Sabırlı, Türkiye Cumhuriyeti Kurucusu Mustafa Kemal Atatürk'ün, trenle geçerken vatandaşlarla konuştuğu Zncirlikuyu'nun eski günlerine kavuşmasını istiyor.
Turgutlu ilçesine bağlı Avşar mahallesinde tren yolunun yanındaki, bir zamanlar piknik yeri olarak kullanılan, asırlık çınar ağaçlarının bulunduğu alan kimliği belirsiz kişiler tarafından çöplüğe çevrildi.
Çocukluğunun ve gençlik yıllarının geçtiği bölgenin bir zamanlar panayır ve piknik alanı olarak kullanıldığını, bögeleye gelen mevsimlik işçilerinde burada kurulan çadırlarda konakladıklarını belirten Nurten Sabırlı, günümüzde çöplüpe dönüşen alanı gördükçe üzüldüğünü asırlık ağaçların kurtarılmasını istedi.
Yıllarca mesir alanı olarak kullanılan bölgenin, kaderine terk edildikçe alkol alan şahısların uğrak yeri haline geldiği, son bir kaç yılda ise kimliği belirsiz kişilerce dökülen moloz, çöp ve hayvan leşleri ile çöplüğü adındırır duruma geldiği görüldü.
Turgutlu'da doğup büyüdüğünü belirten Nurten Sabırlı, 4 çocuklu bir ailenin 3'ncü çocuğu olduğunu söyleyip "Limoncu olarak tabir edilen çevrede büyüdüm. Ordan buraya bahçelerimize gelirdik. Bu civarda sadece tren yolu vardı. Hatta bir seferinde (Atatürk 1934 yılında Ankara'dan İzmir'e trenle gitmiştir), Atatürk İzmir'e geçerken treni burada durur ve annem beni kucağında trenin penceresine kaldırır, Atatürk benim başımı okşar. Biz buraya hep yayan gelir giderdik. Zaten o dönemlerde gidilebilecek olan yerler çok azdı. Tren istasyonun çevresi, burası Zincirlikuyu ve Selviltepemiz vardı. Hıdrellezde Selvilitepeye giderdik. Çok güzel günlerdi. O dönemlerde ulu çınarların olduğu bu bölgeden şimdi geçerken yüreğim sızlıyor, kahroluyorum. Ağaçlara mı yanarsın, bu pisliği görmeye mi?. Bu ağaçlar kurtulsun. Burada bunlardan daha büyük bir ağaç vardı kurumuş kesilmiş. Bakın buradaki pislik sürekli çoğalıyor. Burası öyle güzel bir yer, öyle şenlikli bir yerdi ki anlatamam. Burada dışardan gelen işçiler ve aileleri kalırlardı. Sürekli bir hareketlilik vardı" dedi.
Çocukluğunu burada geçirdiğini belirten 74 yaşındaki Mustafa Sabırlı ise "arkadamki şu manzaranın rezilliğini gördükçe, kötü oluyorum. 1956 yılında ilkokula başladığım tarihten itibaren her yaz tatilinde ailecek buradaki bahçemize bağımıza gelir ve burada kalırdık. Buradaki çalışmalarımızı tamamlayıp 3 ay sonra geri Turgutlu'ya evimize dönerdik. Bu süreçte bütün ihtiyaçlarımızı Zincirlikuyu denilen buradaki mekanda karşılayabiliyorduk. Kasaplar, bakkallar buradaydı hertürlü ihtiyacımız buradan karşılanırdı. İlçe merkezine gitmezdik. Yıllar geçtikte buraya olan bilmedik bir şekilde azaldı. Ben emekli öğretmenim. Çocuklarıma her türlü güzelliği öğrettiğim halde bu arkamda gördüğünüz çirkinliği maalesef öğretmemişim. İnsanlarımızın bu kadar duyarsız olmaları çok kötü. Umuyoruz biran önce gerekli çalışma yapılır ve buradaki ağaçlar kurtarılır"
Turgutlu ilçesine bağlı Avşar mahallesinde tren yolunun yanındaki, bir zamanlar piknik yeri olarak kullanılan, asırlık çınar ağaçlarının bulunduğu alan kimliği belirsiz kişiler tarafından çöplüğe çevrildi.
Çocukluğunun ve gençlik yıllarının geçtiği bölgenin bir zamanlar panayır ve piknik alanı olarak kullanıldığını, bögeleye gelen mevsimlik işçilerinde burada kurulan çadırlarda konakladıklarını belirten Nurten Sabırlı, günümüzde çöplüpe dönüşen alanı gördükçe üzüldüğünü asırlık ağaçların kurtarılmasını istedi.
Yıllarca mesir alanı olarak kullanılan bölgenin, kaderine terk edildikçe alkol alan şahısların uğrak yeri haline geldiği, son bir kaç yılda ise kimliği belirsiz kişilerce dökülen moloz, çöp ve hayvan leşleri ile çöplüğü adındırır duruma geldiği görüldü.
Turgutlu'da doğup büyüdüğünü belirten Nurten Sabırlı, 4 çocuklu bir ailenin 3'ncü çocuğu olduğunu söyleyip "Limoncu olarak tabir edilen çevrede büyüdüm. Ordan buraya bahçelerimize gelirdik. Bu civarda sadece tren yolu vardı. Hatta bir seferinde (Atatürk 1934 yılında Ankara'dan İzmir'e trenle gitmiştir), Atatürk İzmir'e geçerken treni burada durur ve annem beni kucağında trenin penceresine kaldırır, Atatürk benim başımı okşar. Biz buraya hep yayan gelir giderdik. Zaten o dönemlerde gidilebilecek olan yerler çok azdı. Tren istasyonun çevresi, burası Zincirlikuyu ve Selviltepemiz vardı. Hıdrellezde Selvilitepeye giderdik. Çok güzel günlerdi. O dönemlerde ulu çınarların olduğu bu bölgeden şimdi geçerken yüreğim sızlıyor, kahroluyorum. Ağaçlara mı yanarsın, bu pisliği görmeye mi?. Bu ağaçlar kurtulsun. Burada bunlardan daha büyük bir ağaç vardı kurumuş kesilmiş. Bakın buradaki pislik sürekli çoğalıyor. Burası öyle güzel bir yer, öyle şenlikli bir yerdi ki anlatamam. Burada dışardan gelen işçiler ve aileleri kalırlardı. Sürekli bir hareketlilik vardı" dedi.
Çocukluğunu burada geçirdiğini belirten 74 yaşındaki Mustafa Sabırlı ise "arkadamki şu manzaranın rezilliğini gördükçe, kötü oluyorum. 1956 yılında ilkokula başladığım tarihten itibaren her yaz tatilinde ailecek buradaki bahçemize bağımıza gelir ve burada kalırdık. Buradaki çalışmalarımızı tamamlayıp 3 ay sonra geri Turgutlu'ya evimize dönerdik. Bu süreçte bütün ihtiyaçlarımızı Zincirlikuyu denilen buradaki mekanda karşılayabiliyorduk. Kasaplar, bakkallar buradaydı hertürlü ihtiyacımız buradan karşılanırdı. İlçe merkezine gitmezdik. Yıllar geçtikte buraya olan bilmedik bir şekilde azaldı. Ben emekli öğretmenim. Çocuklarıma her türlü güzelliği öğrettiğim halde bu arkamda gördüğünüz çirkinliği maalesef öğretmemişim. İnsanlarımızın bu kadar duyarsız olmaları çok kötü. Umuyoruz biran önce gerekli çalışma yapılır ve buradaki ağaçlar kurtarılır"
